Blender Cycles, V-Ray, SolidWorks PhotoView — CUDA en OptiX op de host, realtime draaien dat native aanvoelt, met ongeveer 8 ms verwerkingslatentie via LAN. Pen en Wacom als nauwkeurige aanwijzer vanaf de client. De MacBook Air wordt een venster op een toren van 5000 dollar.
3D-apps zijn van nature GPU-gebonden. Cycles rendert op CUDA, V-Ray gebruikt OptiX-denoising en de viewport van Maya vertrouwt op hardware-OpenGL. Dat alles blijft op de host, waar de chip zit. De host rendert elke viewportpixel op native snelheid, codeert die met zijn hardware-videocodering — NVENC, AMF of de Apple Media Engine — en stuurt de stream naar de client, die met zijn eigen hardwaredecoder decodeert. Geen van beide kanten raakt de geometrie, texturen of het scènebestand aan — alleen afgewerkte pixels worden verplaatst.
De hardware die je al hebt — geen cloud-GPU per uur huren.
VDI-producten zijn ontworpen om kantoorapps te tonen. Ze verwerken statische schermen prachtig en haperen zodra een Blender-viewport met 60 fps begint te draaien — de codec, het bandbreedtebudget en het invoerpad zijn nooit afgestemd op een beeldhouwer die aan een mesh trekt.
Kantoor-VDI rekent met 1–2 Mbps en gaat uit van overwegend statische schermen. Zodra een 3D-viewport draait, verandert elke pixel in elk frame — vandaar het zachte, blokkerige beeld waar VDI-gebruikers aan gewend raakten. Remio gebruikt 8–25 Mbps aan ruimte en stemt de codec af op veel beweging; het draaien blijft scherp.
De meeste VDI gebruikt voor desktops geoptimaliseerde H.264, die randen met hoge frequentie uitsmeert — dezelfde randen die een nette isolijn in SolidWorks of een scherpe vouw in ZBrush bepalen. Remio gebruikt H.265 afgestemd op schermcontent; isolijnen blijven scherp, draadmodellen blijven telbaar en tekst blijft leesbaar bij inzoomen.
VDI buffert invoer samen met video voor "synchronisatie" — de viewport draait een halve seconde achter de muis aan, prima voor een Opslaan-knop, funest voor beeldhouwen. Remio stuurt invoer via een apart kanaal met lage latentie; cursor en viewport bewegen samen op LAN-snelheid.
De meeste tools voor extern bureaublad behandelen een Wacom-pen als grove muisinvoer met merkbare vertraging — ZBrush, Substance Painter en Photoshop voelen dan onnauwkeurig aan. Remio stuurt de pen door als nauwkeurige aanwijzer, zonder demping of versnelling, zodat streken precies landen waar je tekent, punt voor punt.
3D-workflows worden bepaald door hun randapparatuur — een SpaceMouse voor navigatie, een Wacom Cintiq voor beeldhouwen. Een Wacom Cintiq of Apple Pencil bedient ZBrush en Substance Painter als nauwkeurige aanwijzer, punt voor punt, zonder demping of versnelling. Een SpaceMouse die op het werkstation zelf is aangesloten, werkt native. Met Remio Pro bereikt een usb-apparaat dat op je Mac of Windows-pc is aangesloten — bijvoorbeeld een SpaceMouse — de Mac, Windows-pc of Linux-computer die je bedient; het wordt niet doorgestuurd vanaf een iPhone, iPad of Android-apparaat.
Een Cintiq Pro op de client volgt de penpunt nauwkeurig, waar je ook tekent.
Lambda Labs, Paperspace, RunPod en Vast.ai verhuren GPU-tijd per uur. Remio geeft je dezelfde ervaring van toegang op afstand met de GPU die je al hebt. De rekensom hangt af van hoe vaak je rendert.
Een cloud-A100 van 80 GB kost ruwweg $1,20–2,00 per uur op spot en $3,00–4,00 per uur on demand. Render je 40 uur per maand: $480–1600 per jaar. Een RTX 4090 (vergelijkbaar voor 3D) kost eenmalig $1600 — terugverdiend in 12–18 maanden, daarna gratis. Remio voegt geen terugkerende kosten toe naast je stroomrekening.
Een cloud-GPU start koud op vanaf een image — doorgaans 2–5 minuten tot een bruikbaar bureaublad. Je werkstation draait al. Remio verbindt in 2–3 seconden; de cursor beweegt; de viewport leeft.
Bij een cloud-GPU moet je je scènebestanden elke sessie uploaden. Voor werk onder NDA of met bedrijfseigen content is dat onbespreekbaar. Remio houdt alle assets op je werkstation; alleen gecodeerde pixels verlaten het netwerk.
Maya, ZBrush, SolidWorks, Revit, V-Ray — je licenties staan op het werkstation. Cloud-images hebben er geen; je activeert opnieuw bij elke start of huurt de software erbij. Met Remio staan de licenties waar het werkstation staat.
Samengesteld uit echte gesprekken met gebruikers. Namen zijn geanonimiseerd, softwareversies en hardwarespecificaties zijn behouden.
Een karakterartiest draait Blender op een toren met Threadripper PRO en RTX 4090. Vanuit het café opent ze haar MacBook Pro van 14" en draait ze de Cycles-viewport in realtime; de EEVEE Next-preview draait op 60 fps. Beeldhouwen met dyntopo en de Apple Pencil op een gekoppelde iPad als tweede scherm voelt native — de punt volgt nauwkeurig, punt voor punt.
Een BIM-coördinator draait Revit op een Xeon W-werkstation; het centrale model van 50 GB staat op een fileserver achter de firewall van het bedrijf. Vanuit een vergaderruimte bij een klant tikt hij op de koppeling van het bedrijf en zit hij binnen 3 seconden in het model — hij bekijkt wijzigingen uit cloud-worksharing zonder de fileserver aan internet bloot te stellen.
Een productontwerper draait SolidWorks + PhotoView 360 op een Threadripper + RTX A6000 op kantoor. Vrijdagmiddag start hij een renderwachtrij, klapt zijn kantoorlaptop dicht en opent zaterdag thuis een MacBook Air om de wachtrij te bekijken — de renders liepen door, de Quadro deed het werk en de accu van de Air kwam nooit onder 80%.
Directe antwoorden, geen marketingomweg.
Installeer Remio Host op de toren met de RTX of de Apple Silicon, de client op de MacBook Air of iPad Pro die je meeneemt, en koppel eenmalig met een QR-code of een Device ID en pincode — gratis, geen account, geen kaart.
Gratis te gebruikenGeen accountIn 30 seconden gekoppeld